Utknęliśmy w martwym punkcie, a zegar nieubłaganie odliczał czas do wyczekiwanego weekendu z córką, podczas którego mieliśmy zaplanowany pobyt na dniowym polu i masę atrakcji. Moja obecność w tych planach wisiała na włosku, uzależniona wyłącznie od mobilności. Wtedy objawiła się niezwykła dojrzałość mojego uroczego, blond stworzenia. Córka, doskonale świadoma faktu, że przypadkowy, zastępczy sprzęt pozbawi mnie wygody, była gotowa bez wahania zrezygnować z wyjścia, bylebym tylko nie cierpiał w domu. Załatwiłem ten wózek i był dokładnie taki, jak przewidywała – za szeroki, zbyt mocno pochylony, ciężki i po prostu niewygodny. Poduszki, odpowiednie podłokietniki i gruba kurtka pozwoliły jakoś usztywnić pozycję, obnażając przy tym bezlitośnie, jak bardzo uzależniony jestem od sprzętu.
Nie zamierzam jednak nad tym ubolewać, lecz starać się cieszyć, że taki sprzęt w ogóle istnieje i jest dla mnie dostępny, bo to właśnie on pozwolił mi spędzić ten weekend z córką tak, jak na to zasłużyła. Jednego dnia miało miejsce dniowe pole, zwierzęta, pieczenie ziemniaków i grillowanie, a drugiego jej ulubiony park wspinaczkowy w koronach drzew.

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz